Informacje o wielkich przemianach w Afryce:
Ponieważ większość państw afrykańskich była tworami sztucznymi, ludność tych krajów nie zawsze okazywała lojalność wobec państwa, w którym przyszło jej żyć. Niezadowolenie plemienia lub grupy etnicznej z przynależności do danego organizmu politycznego lub niechęć bogatych prowincji do subsydiowania ubogich sąsiadów dawały pretekst do secesji, czyli oderwania danego terytorium od państwa. Dysproporcje rozwoju gospodarczego były jedną z przyczyn pierwszego kryzysu epoki poko-lonialnej, a mianowicie próby wystąpienia bogatej w zasoby mineralne prowincji Katanga z Konga Belgijskiego (dawny Zair, a obecnie Demokratyczna Republika Konga) w 1960 r. Następstwem tych wydarzeń była długa i barbarzyńska wojna, która pomimo pokojowych wysiłków ONZ trwała do 1965 roku, kiedy to Mobutu Sese Seko obalił prezydenta i ustanowił dyktaturę wojskową. Wkrótce wojna domowa wstrzasnęła także Nigerią - utworzoną przez Brytyjczyków federacją z trudem jednoczącą plemiona Hausa, Yoruba i Ibo. Intrygi i wojskowe zamachy stanu tworzyły atmosferę niechęci wobec plemion Ibo i w 1967 r., po serii krwawych walk, region zamieszkany przez Ibo ogłosił niezależność, przyjmując nazwę Biafra. Pod wodzą pułkownika Odumegwu Ojukwu. Biafra prowadziła nierówną walkę aż do kapitulacji w roku 1970.
Partnerzy: