Informacje o wielkich przemianach w Afryce:
Wyzwoleni spod zależności kolonialnej mieszkańcy Afryki z radością witali niepodległość. Niestety, zamiast spodziewanego postępu i wzrostu stopy życiowej, zamachy stanu, wojny, głód i choroby przyniosły zacofanie i chaos na scenie politycznej. W roku 1945 większość państw Afryki nadal posiadała status kolonii lub protektoratu pod zarządem europejskich potęg. W latach 50. Europejczycy wycofali się z większości krajów arabskich i muzułmańskich położonych na północ od Sahary, lecz zaciekła walka Algierii przeciw panowaniu francuskiemu trwała aż do 1962 r. Tymczasem w 1957 roku Ghana, jako pierwsza spośród kolonii Czarnej Afryki, uzyskała niepodległość, a od 1960 roku fala przemian ogarnęła niemal cały kontynent. Do 1968 roku większa część Afryki znalazła się pod kontrolą jej rdzennych mieszkańców i około 40 nowych państw przystąpiło do ONZ. Od początku wydawało się mało prawdopodobne, żeby Afryka przez pierwszych kilkadziesiąt lat po uzyskaniu samodzielności mogła cieszyć się niezmąconym spokojem, stabilnością rządów i postępem cywilizacyjnym. W Europie przecież nie osiągnięto tego po wielu wiekach politycznego i ekonomicznego rozwoju. Dzieje niepodległej Afryki są jednak wyjątkowo skomplikowane. Odziedziczone po państwach kolonialnych instytucje parlamentarne szybko zlikwidowano, wprowadzając na ich miejsce system monopartyjny lub dyktaturę.
Partnerzy: